नियन्त्रण कि भरोसा? शैक्षिक परामर्श नियमनको बिर्सिइएको पक्ष

बाहिरगएको पुस्ता: गुमेको होइन, फैलिएको

विदेश जाने युवालाई हामी निकै हलुका भाषामा ‘पलायन’ भन्छौं। म यो हेराइ अधुरो ठान्छु। हाम्रा विद्यार्थी विदेशमा छरिएका छन्, हराएका होइनन्। तीमध्ये कति ज्ञान, सीप र सम्पर्कको सञ्जाल लिएर फर्किन्छन् र देश निर्माणमा अघिल्लो पंक्तिमा उभिन्छन्; कति विदेशमै रहे पनि विप्रेषण, लगानी र विचारको आदानप्रदानमार्फत नेपालसँग जोडिइरहन्छन्। यो दुवै नेपालको विस्तारित सम्पत्ति हो। ज्ञान पनि विप्रेषणजस्तै हो — फर्केर आउँछ, यदि घर त्यो ज्ञानलाई अपनाउन तयार छ भने।

त्यसैले युवालाई बाँध्ने होइन, फर्किने कारण दिने हो। स्वदेशमै गुणस्तरीय शिक्षा र सम्मानजनक काम भए धेरै आफैँ फर्किन्छन्। नेपाललाई आफैँ एक अध्ययन-गन्तव्य बनाउन सकिन्छ; जुन दक्षता हामीले विद्यार्थी पठाउन प्रयोग गर्यौं, त्यही विदेशी विद्यार्थी भित्र्याउन पनि काम लाग्छ। भाषा र अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव बोकेका फर्केका युवा पर्यटन, शिक्षण र उद्यममा जोडिए तिनको सीप देशकै लगानी बन्छ। सूचना प्रविधिलाई दिइएझैं यो क्षेत्रलाई पनि प्रोत्साहन दिएर मर्यादित उद्योग मान्ने हो भने प्रतिभाको यो प्रवाह नेपालकै फाइदामा बग्छ।

https://www.matraeducation.com/2026/06/08/14171/